فصل دو کتاب تربیت بدنی عمومی 1 عباس سلیمانی و همکاران
فرمت فایل دانلودی: ورد و قابل ویرایش
تعداد صفحات : 44
ریشه اوقات فراغت ازنظر لغت‌شناسی، واژه leisure در انگلیسی برگرفته از واژه لاتین licere به معنای «مجاز بودن» یا «آزاد بودن» است. در فرانسه واژه loisir به معنای وقت آزاد است و معنای مشابه license (که در ابتدا به معنای مصونیت از پیگیری قانونی بوده) و liberty دارد که همگی بر انتخاب آزادانه و نبودن اجبار دلالت دارد (اسدی و همکاران، ۱۳۹۳). یکی از مسائل بسیار مهمی که در زندگی همۀ ما انسان ها در کنار کار و فعالیت روزانه از اهمیت ویژه ای برخوردار است، اوقات فراغت و چگونگی گذران این اوقات در زمان بیکاری است(میرمحمدتبار, 1394). اوقات فراغت، فعالیتی است که اعضای جامعه فارغ از اجبارهای محیط کار و الزامات زندگی، از طریق آن استعدادهای خود را توسعه بخشیده، شخصیت خود را گسترش می دهند.
چگونگی گذران اوقات فراغت، بازتابی از شرایط اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی هر جامعه است که استفاده¬ی مطلوب از این اوقات می تواند تأثیر درخور توجهی در بهبود کیفیت زندگی اجتماعی و اقتصادی افراد جامعه داشته باشد(ابراهیمی و همکاران، 1390). اوقات فراغت یکی از سرمایه های ارزشمند و گنج نهانی است که می توان به نیکویی از آن استفاده کرد. در واقع فرصتها به دست آمدنی نیست؛ بلکه به دست آوردنی است.
به همین دلیل باید مدیریت زمان را بخوبی بیاموزیم. اوقات فراغت، مدت زمانی است که پس از انجام وظایف رسمی و غیررسمی به وجود میآید. مسئلة اوقات فراغت هر چند یک موضوع فردی است، اما در کشور ما یک موضوع خانوادگی، سازمانی و اجتماعی هم هست. هر سازمانی ناچار است برای توسعه آسایش، سلامت، بهبود شرایط کاری و افزایش بازدهی دست به برنامه¬ریزی بزند و مهمترین امر در این مورد کیفیت اوقات فراغت کارکنان آن سازمان و خانواده های ایشان است. بنابراین می¬توان گفت اوقات فراغت فرصتی برای رفع خستگی، رشد شخصی، افزایش علایق، خودکارآمدی، انسجام خانوادگی و افزایش رغبتهای شغلی است(رئیسی، 1386).
