دانلود مقاله رفتار فردی و اجتماعی در محیط ورزش - تربیت بدنی عمومی
تعداد صفحات : 15 صفحه و قابل ویرایش
مقدمه
انسان موجودی اجتماعی است و از زمانی که قدم به عرصه زندگی می‌گذارد ویژگی‌های وراثتی و محیطی بر او اثر می‌گذارد. محیط اجتماعی از هنگام تولد بر فرآیند اجتماعی شدن انسان تأثیر می‌گذارد تا او را از یک موجود صرفاً بیولوژیکی به موجودی اجتماعی تبدیل کند(عبدلی،۱۳۸۴).
تعریف اجتماعی شدن
اجتماعی شدن از دیدگاه مک فرسون و براون (1988) «فرآیندی است که طی آن فرد مهارت‌ها، ویژگی‌ها، نگرش‌ها، هنجارها و دانش‌های مربوط با اجرای نقش‌های اجتماعی کنونی یا پیش‌بینی‌شده را می‌آموزد.»
نیلسون و فری (1996) اجتماعی شدن را فرآیندی مادام‌العمر تعریف کرده‌اند که طی آن افراد تحت هویت اجتماعی خود را شکل و توسعه می‌دهند، مفهوم «خود» را می‌سازند و نحوه شرکت در نقش‌ها و روابط اجتماعی را می‌آموزند(عبدلی،۱۳۸۴).
ورزش و اجتماعی شدن
ورزش پدیده‌ای جمعی، جهانی و تاریخی است. ورزش ازیک‌طرف به‌عنوان یک نهاد اجتماعی دارای کارکردهای خاص خود برای نظام اجتماعی است و از طرف دیگر به‌عنوان جزیی از نظام اجتماعی تحت تأثیر نظام کل هست. ورزش پدیده‌ای اجتماعی با قدمتی برابر با پیدایش خود انسان است و دارای ارزش‌ها و هنجارها، قواعد و قوانین و آداب رسوم خاص خود هست. پژوهش‌های اجتماعی شدن در ورزش با توسعه‌ی جامعه‌شناسی ورزش ارتباط مستقیم داشته است. طی دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ برای تبیین جنبه‌های گوناگون شرکت در فعالیت‌های ورزشی تلاش بسیاری شده است. اغلب مطالعات اجتماعی شدن در ورزش حول دو مسئله متمرکز بوده است. یکی پیشایندهای شرکت در ورزش یعنی اینکه چگونه و تحت چه شرایطی شخص به ورزش رو می‌آورد و دیگری پیامدهای شرکت در ورزش. این دو فرایند را اجتماعی شدن در نقش اجتماعی و اجتماعی شدن از طریق نقش اجتماعی نیز نامیده‌اند. لذا در اغلب منابع دو عنوان اجتماعی شدن در ورزش و اجتماعی شدن از طریق ورزش به چشم می‌خورد. در اولی فرد در نقش ورزشی مانند «ورزشکار» اجتماعی می‌شود و در دومی به یادگیری نگرش‌ها، ارزش‌ها، مهارت‌ها و گرایش‌هایی کلی–مانند جوانمردی، انضباط اشاره دارد که تصور می‌شود در فعالیت‌های ورزشی حاصل آید. اجتماعی شدن از طریق ورزش عبارت است از تأثیر ورزش بر باورها، نگرش‌ها.
