فصل هشتم تربیت بدنی عمومی 1 -اصول خودآزمایی جسمی و حرکتی

اصول خودآزمایی جسمی و حرکتی
تعداد صفحات : 29 صفحه و قابل ویرایش

مقدمه:
آگاهی و اجزای آمادگی جسمانی و شناخت نقاط قوت و ضعف هر یک از قابلیت‌های جسمانی لازمه طرح تمرین و برنامه‌ریزی برای توسعه قابلیت‌های جسمانی است. پس از شناخت اجزای آمادگی جسمانی و حرکتی و فراگیری روشهایی برای توسعه این قابلیت ها، سنجش هر یک از اجزاء می‌تواند در تکمیل دانش عمومی شما در تربیت‌بدنی حائز اهمیت باشد. بر این اساس راه ها و روش‌های اندازه‌گیری تک به تک اجزاء آمادگی جسمانی شامل نیرو توان عضلانی، قدرت عضلانی، استقامت قلبی-عروقی، تعادل، انعطاف‌پذیری، چابکی و سرعت از طریق وسایل آزمایشگاهی و سایر تست ها و روش‌های اندازه‌گیری مربوطه را در این فصل توضیح داده خواهد شد.

آمادگی جسمانی
واژه آمادگی جسمانی مفهوم گسترده ای داشته و در نوشتاری های مختلف به شکل‌های گوناگون تعریف‌شده است. به‌طور عامیانه، کیفیت و امکانات بدن انسان در تطابق با فعالیت‌های بدنی، آمادگی خوانده می‌شود. کلارک معتقد است که آمادگی جسمانی به توانایی انجام کارهای روزانه بدون احساس خستگی زودرس و داشتن انرژی کافی برای پرداختن به فعالیت‌های تفریحی و همچنین توانایی مقابله باکارهای پیش‌بینی نشده در زندگی اطلاق می‌شود. کورتیون آمادگی جسمانی را به‌منزله درختی می‌داند که تمام جنبه‌های زندگی یعنی نیرو، نشاط و شادابی از آن مایه می‌گیرید.
به گفته دکتر گنشل (فیزیولوژیست و متخصص آمادگی جسمانی) فردی که از آمادگی جسمانی خوبی برخوردار است، به‌مراتب زودتر از فردی که از آن برخوردار نیست، خود را با فعالیت‌های جسمانی که مستلزم تلاش جسمانی است، سازگار کرده، دیرتر خسته شده و زودتر از خستگی بیرون آمده و به حالت اولیه بر می‌گردد. ضربان قلب شخص برخوردار از آمادگی جسمانی در حالت استراحت پایین بوده اما در هر ضربه خون بیشتری به اندام‌های بدن می‌رسد. این افراد کارهای روزانه را به‌راحتی انجام می‌دهند و از عهده کارهای پیش‌بینی نشده که مستلزم تلاش جسمانی و صرف انرژی است، بر می‌آیند. سازمان بهداشت جهانی آمادگی جسمانی را توانایی انجام فعالیت‌های عضلانی به‌صورت رضایت بخش تعریف کرده است.